گلومرولونفریت گلومرولونقریت نوعی ناهنجاری است که در آن بسیاری از واحدهای ظریف فیلتراسیون کلیه یعنی گلومرولها ملتهب می شوند . درنتیجه کلیه ها قادر به انجام عملکردطبیعی خود که دفع آب و مواد اضافی می باشد، نیستند .بعلاوه سلولهای خونی و مولکولهای پروتئینی که باید بطور طبیعی در خون باقی بمانند وارد ادرار می شوند. گلومرولونفریت می تواند کوتاه مدت (حاد ) ویا پایدار (مزمن ) باشد .یک دوره بیماری همراه با شروع ناگهانی معمولاً با بهبودی کامل همراه است اما در بعضی مواردآسیب شدید می تواند دائمی باشد .بعضی مواقع ‘گلو مرولونفریت مزمن بعد از یک حمله حاد ایجاد می شود. سپس در نتیجه التهاب دائمی ، بعد از چند ماه یا چند سال ممکن است آسیب پیشرونده کلیوی ایجاد شود.اکثر افرادی که مبتلا به گلومرولونفریت شده اند هی
ناهنجاریهای کلیه کلیه ها بوسیله حذف مواد زائد وآب اضافه بدن ، شیمی بدن را در تعادل نگه می دارند .آنها همچنین فشار خون را تنظیم کرده و تولید گلبولهای قرمز را تحریک می کنند. گرچه بدن می تواند حتی با یک کلیه نیز سلامت بماند ،لیکن باید فوراً ناهنجاری های کلیه درمان شوند چرا که بعضی از ناهنجاریها سریعاً پیشرفت کرده و کلیه سالم را نیز گرفتار می کنند . پیلونفریت پیلونفریت یکی از شایع ترین ناهنجاریهای کلیه است که بخصوص جوانان و بالغین میانسال راگرفتار می کند . در این بیماری یک یا هر دو کلیه در نتیجه عفونت باکتری های ملتهب می گردند. در بالغین پیلونفریت درد شدیدی را در ناحیه کلیه ایجاد می کند .به همین دلیل بیماری سریعاً تشخیص داده شده ودرمان می گرددو بندرت باعث آسیب کلیه می گردد. با این وجود ممکن است علایم بی
سیستم ادراری سیستم ادراری که دستگاه ادراری نیز نامیده می شود، بعنوان یک واحد فیلتر کننده خون بدن شناخته می شود و محصولات زائد وآب اضافی را به صورت ادرار دفع می کند.این سیستم شامل یک جفت کلیه ،مثانه ،میزنای (که هر کلیه را به مثانه متصل می کند) وپیشابراه ( که از طریق آن ادرار از بدن خارج می شود ) است . از انجام که سیستم ادراری خون را فیلتر می کند ،سطح آب بدن را با این کار تنظیم کرده وتعادل مایعات بدن را حفظ می کند. همچنین کلیه هورمون نیز تولید می کند که یکی از این هورمونها به کنترل فشار خون کمک می کند . روزانه بیش از ۳۰۰ بار خون از کلیه می گذرد که در واقع چیزی حدود ۱۷۰۰ لیتر خون می باشد. تمامی فعالیت های زندگی روزمره ما اعم از خوردن ، نفس کشیدن ، قدم زدن و دویدن بوسیله انجام واکنش های شیمیایی بدن امکان پذیر می باشد . محصولات زائد ناشی از این واک
صاعقه زدگی .در آمریکا وآفریقای جنوبی شیوع بالایی دارد. .در اثر ابرهای کومولونیمبوس وگهگاه در آسمان آبی و صاف رخ می دهد.. .بسیاری از مواقع در حین سفر رخ می دهد، خصوصاً وقتی که فرد در کنار اتومبیل ایستاده است . .درحین سفرهای هوایی ودر ورزش های آبی نیز شایع است . .مقایسه صاعقه وجراحات الکتریکی خلاصه شده است . پاتوفیزیولوژی .صاعقه جریان برق DC با ولتاژ بسیار بالاست که از سطح پوست بدن عبور می کند ( پدیدهٌ flash over ) واثر ناچیزی بر عضلات وقلب دارد. البته احتمال آسیب اعضای داخلی به دنبال پر تاب وترومای بلانت وجود دارد. .همچنین بدنبال اثر blast (انف
تظاهرات بالینی در آسیب های الکتریکی
- تظاهرات قلبی :آریتمی های مختلف از جمله ،PVC ، PSVT ، AF ،تاکیکاردی سینوسی و VF (شایع ترین ) وآسیستول (بیشتر در ولتاژ بالا وجریان DC ) بلوک های مختلف ، MI ،تغییرات فشار خون
.ظاهرات عصبی: کاهش سطح هوشیاری (شایع )،تشنج ،سردرد ،فلج اندام ها ،آفازی ، سرگیجه ، انواع هماتوم های مغزی ، فلج صعودی ،انواع سندرم های نخاعی ،میلیت عرضی و ALS . .سوختگی پوستی: که اکثراً بدون درد بوده واندازه سطحی آن نشانه میزان سوختگی نیست . .عوارض چشمی:در موارد ولتاژ بالا،کاتاراکت ، دکولمان شبکیه ،سوختگی قرنیه وخونریزی داخل چشم مشاهده می شود.
آسیب الکتریکی .شوک الکتریکی عبارتست از پاسخ ناگهانی وشدید بدن به علت عبور جریان الکتریسیته از بدن یا سر . . Electrocution :مرگ به علت برق گرفتگی است. .در سه گروه سنی احتمال آسیب های الکتریکی بالاتر است .کودکان نوپا (toddlers ) حوالی بلوغ وکارگران مرتبط با صنایع الکتریکی پاتوفیزیولوژی .مقاومت بافت های مختلف به جریان الکتریسته متفاوت است .هرچه بافتی پرآب تر باشدمقاومت کمتری دارد وبرعکس .بالاتر ین مقاومت در بافت های بدن در استخوان ، رباط وچربی بوده وکمترین آن در عضله ،عروقواعصاب است .پوست خشک مقاومت بالایی دارد ولی پوست مرطوب مقاومت بسیار پایین تری دارد. .نوع آسیب ایجاد شده براساس میزان ،مدت ،نوع جریان ( DC ، AC ) ومسیر عبور جریان متفاوت است. .به طور مثال عبور جریان متناوب ۵/. تا ۲ میلی آمپری از پوست سالم ایجاد احساس &tin&lin
اقدامات بخش اورژانس .در ارزیابی اولیه به فکر تثبیت راه هوایی (ودر صورت لزوم انتوباسیون ) به همراه بی حرکت سازی گردن ، براقراری اکسیژن وحفظ تنفس وهمچنین وضعیت گردش خون بیمار باشید. .در ارزیابی ثانویه مشابه بیماران تروما از سرتا پای بیمار برای آسیب های احتمالی وهمراه بررسی می شود.سایز و عمق سوختگی محاسبه ودر پرونده ثبت می شود. در سوختگی بیش از ۲۰ درصد ( درجه دو به بالا ) براقرای NG وفولی مورد نیاز است. .تست های در خواستی شامل:CBC ،الکترولیت ها ، ABG BS Cr BUN (در موارد با احتمال آسیب استنشاقی ) ECG CXr خواهد بود. U/A (برای کشف میوگلوبینوری ) واندازه گیری CK سرم نیز باید انجام شود. .میزان مایع فوق از محلول رینگرلارکتات فقط یک راهنمای درمان است ومیزان مایع دریافتی براساس وضعیت وپاسخ بیمار باید تنظیم شود.به طور مثال همراهی سوختگی با ضایعات crush ، ترومای متعدد
غرق شدگی .آسیب های ناشی از غرق شدگی در صورتی که در مدت کمتر از ۲۴ ساعت منجر به فوت شخص شوند، &drownin نامیده می شوند. .در صورتی که بیمار طی ۲۴ ساعت اول پس از حادثه زنده بماند، اصطلاح &Near – drownin در مورد او به کار می رود. .غرق شدگی در سه گروه سنی شایع تر است : کودکان کم سن (زیر ۵سال ) ، سنین بلوغ وسالمندان . .ضایعات وبیماری های همراه می توانند مستعد کننده یا از عواقب غرق شدگی باشند. مانند آسیب های نخاعی بع دنبال شیرجه ، هایپوترمی ،حملات پانیک ، سنکوپ (مثلاً پس از هایپرونتیلاسیون پیش از شیرجه )، تشنج ، بیماری های زمینه ای مثل دیابت و بیماری های قلبی وسوء مصرف داروها والکل. پیشگیری از غرق شدگی .آموزش استحمام صحیح کودکان زیرای یکسال به والدین . .برای سنین پیش دبستانی : نصب حفاظ مناسب برای استخرها ومخازن آب . .در سنین نو
آسیب حرارتی .شایع ترین سن دچار سوختگی گروه ۱۸ تا۳۵ سال است ونسبت مردبه زن دو برابر می باشد. نسبت مرگ ومیر در سنین بالای ۶۵ سال بسیار بالاتراز سایر گروه های سنی است . .عوامل زیر احتمال مرگ ومیر را افزایش می دهند: سطح وسیع سوختگی استنشاقی همراه ،جنس موٌنث ،سایر جراحات همراه ،بیماری های زمینه ای ونارسایی های حاد اعضا، پاتوفیزیولوژی .پوست دولایه درم واپیدرم دارد. ضخامت پوست در سنین بالا وبسیار پایین کمتر از سایر افراد است. همچنین برخی نقاط بدن پوست ضخیم تری دارند مانند :کف دست وپا وسطح خلفی تنه . .سوختگی با اثرات موضعی وسیستمیک (از طریق آزاد سازی مدیاتورها ) برهوموستاز بدن تاٌثیر می گذارد. اثرات موضعی به صورت آزادی مواد وازوکتیو، اختلال عملکرد سلولی وایجاد ادم می باشد.در حالیکه اثرات سیستمیک از طریق موادی مانند
اقدامات اورژانس در غرق شدگی اقدامات پیش بیمارستانی : .آغاز هرچه سریع تر عملیات احیا ،شانس حیات را بالاتر می برد. .اولین اقدام پس از خروج غریق از آب (البته با حفاظت دقیق وکامل نخاع گردنی خصوصاً در موارد شیرجه )شروع اکسیژن پرفشار با ماسک (در صورتی که بیمار قادر به تنفس باشد )یا ونتیلاسیون با بگ وماسک (در صورتی که تنفس خود بخودی ندارد ) می باشد.در صورتی که بیمار حرکات تنفسی پیدا نکند اقدام بعدی انتوباسیون اندوتراکئال وتهویه مکانیکی خواهد بود.به طور کلی شیوع صدمات گردن در بیماران غرق شده ، بالا نیست . .موارد زیر همگی به اورژانس منتقل خواهند شد:فراموشی صحنه حادثه ، کاهش سطح هوشیاری ،دوره قابل مشاهده آپنه ومواردی که نیاز به تهویه کمکی پیدا کرده اند. این موارد حتی اگر در حال حاضر بدون علامت هستند،پس از رگ گیری وگرم ک
