لابیرنت گوش داخلی شامل دستگاه وستیبولار است که خود از اندامهای تعادل وحلزونی تشکیل شده است .التهاب لابیرنت که لابیرنتیت نامیده می شود می تواند هم شنوایی وهم تعادل را تحت تأثیر قرار دهد .لابیرنتیت می تواند خفیف باشد اما اغلب بسیارناخوشایند است .این بیماری معمولاً درد به همراه نداردو بندرت نتایج شدید وجدی دارد. عامل ایجاد بیماری شایع ترین علت لابیرنتیت عفونت ویروسی می باشد .لا بیرنتیت بعلت عفونت ویروسی دستگاه فوقانی تنفسی مثل سر ماخوردگی یا آنفلوانزا ایجاد می گردد.با احتمال کمتری لابیرنتیت بدلیل عفونت باکتریایی (در نتیجه عوارض عفونت گوش میانی )ایجاد می گردد.بندرت ممکن است پس از عفونت در هر جای بدن لابیر نتیت ایجاد شود. علائم بیماری علائم لابیرنتیت معمولاً سریعاً ایجاد شده ودر بیست چهار ساعت اول ممکن است شدیدتر باشد .این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد: ۰سرگیجه و
اکثر افراد ممکن است در زندگی خود این بیماری را تجربه کنند.این بیماری بخصوص در بچه ها شایع است .وقتی مغز پیامهایی را از اندامهای تعادل در یافت می کندونیز پیامهایی را از چشم دریافت می کند که این پیامها با هم تناقض دارند ،گوش داخلی احساس حرکت می کند،اما اگر فردبه داخل ماشین نگاه کند ،چشم احساس ثابت بودن می کند .در این حالت پیامهای مختلفی که به مغز برده می شوند موجب حالت تهوع می گردند. علایم بیماری در شکل خفیف ،بیماری مسافرت فقط احساس ناخوشی ایجاد می کند.با این وجود علایم اولیه بیماری مسافرت معمولاًشامل موارد زیاد است : ۰تهوع ۰سردرد وسر گیجه ۰خواب آلودگی وخستگی در صورتیکه پس از شروع علائم هنوز مسافرت وحرکت وجود داشته باشید علائم اولیه بدتر می شوند وسایر علائم مثل رنگ پریدگی پوست ،تعرق شدید،نفس نفس زدن ،استفراغ وخمیازه کشیدن ایجاد می شود. چه کاری می توانم انجام دهم ؟ در مو
سرگیجه افراد مبتلا به سرگیجه احساس می کنند آنها یا محیط اطرافشان در حال حرکت کردن است .این احساس کاذب ممکن است اغلب به همراه احساس دوران باشد وممکن است به همراه آن تهوع وبعضی مواقع استفراغ نیز باشد .سرگیجه ناشی از نوعی آشفتگی است که موجب تأثیر براندامهای تعادلی در گوش داخلی ،تأثیر بر عصبی که تحریکات گوش داخلی را به مغز می برد ویا تأثیر برنواحی مرتبط با تعادل در مغز،می گردد .به ندرت سرگیجه می تواند علامت یک بیماری زمینه ای شدید باشدکه نیاز به درمان اورژانس دارد.سرگیجه اغلب به صورت ناگهانی بروز می کند وچند دقیقه تا چند روز طول می کشد که می تواند به صورت متناوب یا دائمی باشد .بیماری بسیار نارحت کننده بوده ودر موارد شدید حتی ممکن است از راه رفتن یا حتی ایستادن ممانعت کند .در بسیاری از موارد بیماری خود بخود از بین می رود ویا با درمان بیماری زمینه ای می توان آنرا از بین برد
برقرارکردن ارتباط با شخصی که اختلال شنوایی دارد برای ارتباط بهتر با افراد کری که نمی توان صحبت های آنها را فهمید پیشنهادات زیر ارائه می گردد: ۱-توجه کامل به آنچه شخص بیان می کند .نگاه کنید وحرف بزنید،در هنگام گوش کردن به موضوع دیگری فکر نکنید. ۲-وقتی می توانید حدس بزنید که چه خواهدگفت ،شخص کر را در صحبت کردن شرکت دهید. ۳-سعی کنید مفهوم اصلی آنچه را که گفته شده است بفهمید ،اغلب موارد می توان با دانستن مفهوم اصلی جزئیات را نیز درک کرد. ۴-وقتی صحبت های فرد را نمی فهمید قیافه ای به خود نگیرید که فرد تصور کند شما صحبت های او را درک کرده اید. ۵-وقتی اصلاً نمی فهمید بیمار چه گفته است یا در مورد توانایی خود برای فهم صحبت ها ی بیمار مشکوک هستید ،برای پیشگیری از سوء تفاهم از بیمار بخواهید مطلب خود را بنویسد.لازم به ذکر است مواردی که بیان شد در مورد افرادی صدق می کند که به دلیل کری نتوا
سروصدا یکی از ستاوردهای مضر قرن بیستم است .حجم سرو صدا که در روز ما را احاطه کرده است از منابع سادهٔ کمی نارحت کننده تا منابع بالقوه خطرناک جسمی وروانی تفاوت می کند. از نظر فیزیکی سرو صدای بلند و مداوم باعث انقباض رگهای خونی محیطی ،اختلال در فشار خون وسرعت ضربان قلب ،اختلال درتعادل وافزایش حرکات گوارشی می شود.در مورد اثرات دیگر سرو صدا روی بدن انسان ،باید مطالعات بیشتری انجام شود.محیط ساکت وآرام باعث آرامش فکر وذهن می شود ودر این مورد جای هیچ بحثی وجود ندارد. فرد ناخوش در صورتی که سرو صدا ی اطرافش به حداقل برسد احساس راحتی بیشتری می کند. کری ناشی از سروصدا برخود مداوم با سروصدای زیاد یا یک صدای شدید منفرد می تواند باعث آسیب به سلولهای پرزدار حسی شود.نتیجه این امر می تواند کری دائمی یا موقتی باشد . در صورتی که محیط کاری فرد پر سرو صدا باشد یا به موسیقی با صدای بلند گوش دهد
بسیاری از افراد بالای ۵۰ سال متوجه می شوندکه در شنیدن صداهای آرام ویا صداهای بلند وگفتگو دچار مشکل می شوند ،بخصوص اینکه اگر یک صدا ی زمینه ای مثل موسیقی وجود داشته باشد.بعد از یک دورهٔ چند ساله صداهای تمامی فرکانس ها دچار مشکل شنیداری می شوند.این کاهش تدریجی شنوایی را پیر گوشی می نامند که از مشخصات فرایند پیری می باشد.پیر گوشی در یک پنجم افراد با سن پنجاه تا شصت سال ودر یک سوم افراد شصت هفتاد سال ودر نیمی افراد بالای هفتادسال وجود دارد .این بیماری بسیار شایع بوده ودر مردان شدیدتر است . عامل ایجاد بیماری گیرنده های حسی بدن که برای شنوایی مورد استفاده قرار می گیرند در گوش داخل قرار گرفته اند (بر روی سلولهای پرزدارحسی) .وقتی این سلولهای پرزدار حسی با بالا رفتن سن از بین می روند،پیر گوشی ایجاد می گردد.افرادی که گوششان قبلاًبه دلیل برخورد با سطوح بالای صداها آسیب دیده باشد،ب
ناهنجاری های شنوایی وگوش داخلی ناهنجاری های شنوایی بسیار شایع بوده ودر موارد شدید می توانندبا برقراری ارتباط باجامعه تداخل کنند وباعث معلولیت شوند.در بعضی موارد کاهش شنوایی به خاطر ناهنجاری های کانال گوش یا گوش میانی ایجاد می گردد.اما ناهنجاری های گوش داخلی نیز می تواندموجب مشکلات شنوایی گردد.گوش داخلی همچنین دارای دستگاه وستیبولاراست که به حفظ تعادل کمک می کند.بنابراین ناهنجاری های گوش داخلی ممکن است منجر به سایر علایم از جمله سرگیجه شود . کری نقص جزئی یا کامل شنوایی می تواند واکنش هایی اجتماعی را شدیداً محدود کرده وباعث انزوا وافسردگی شود .کری ممکن است نتیجه یک بیماری یا آسیب باشد وبیشتر افراد با افزایش سن کاهش شنوایی را تجربه می کنند.نقص شنوایی ممکن است از هنگام تولد وجود داشته باشد .از هر ۱۰۰۰ کودک که متولد می شوند دو نفر با مشکلات شنوایی متولد می شوند. انواع ک
پارگی صماخ عمدتاً ناشی ازعفونت حاد باکتریایی گوش میانی است .چرک ویا مایع تولید شده به وسیله عفونت داخل گوش میانی متجمع می شود ونهایتاًمنجر به پارگی صماخ می گردد.با احتمال کم ممکن است پارگی به خاطر وارد کردن یک جسم مثل گوش پاک کن وسنجاق به داخل گوش ایجاد گردد .در مواردی پارگی به صورت ناگهانی وبه علت عدم تعادل فشار هوا در دو طرف گوش ایجاد می گردد (به عنوان مثال پس از فوت کردن در گوش ،انفجار ،آسیب به سر ،پرواز یا غواصی این عدم تعادل می تواند بوجود اید). علایم بیماری علایم معمولاً برای چند ساعت ادامه می یابد وممکن است شامل موارد زیر باشد : ۰درد ناکهانی وبعضی مواقع شدید در گوش ۰ترشح از گوش (رنگ خون ) ۰کری جزئی در صورتی که شک به پارگی صماخ دارید،گوش آسیب دیده را خشک نگه داشته وهر چه زودتر با پزشک مشورت کنید . چه کاری ممکن است انجام شود؟ پزشک ممکن است گوش فرد را بررسی کند .پارگی صما
امروزه شستشو گوش نسبت به گذشته کمتر انجام می شود.درجه حرارت محلول شستشو گوش باید ۴۰/۶ تا ۴۳/۳ سانتی گرادباشد .محلولهای سردتر یا گرم تر یا استفاده از محلول با فشار باعث درد یا سرگیجه می شود .برای انجام شستشو ،بیمار می نشیندیا دراز می کشد وسر خود را به سمت گوش مبتلا ًمی چرخاند. یک ظرف مخصوص قوس دار نیز زیر گوش قرار می گیرد . برای اینکه کانال گوش خارجی به حالت مستقیم قرار گیرد ،لاله گوش را باید کمی به سمت عقب وبالا کشید.در کودکان برای این منظور باید لاله گوش را به سمت عقب وپایین کشید.شستشو باید با ملایمت تمام انجام شود تا مایع راهی برای خروج داشته باشد وبه داخل گوش میانی وارد نشود .پس از شستشو دهانه کانال گوش خارجی را با پنبه می پوشانند ودر صورت لزوم آنها را تعویض می کنند.پس از پایان شستشو از بیمارخواسته می شود به سمت گوش مبتلاً بخوابد تا به این ترتیب مایعات باقیمانده در کانال
موم گوش بو سیله غدد کانال گوش ایجاد می شود وباعث تمیز شدن ومرتوب شدن گوش می گردد . معمولاً موم به مقدار کم تولید می شود وبه صورت طبیعی از گوش خارجی می گردد. با این وجود،اگر کانال بوسیله موم بسته شود،احساس پُری ونارحتی می شود وبعضی مواقع باعث کاهش شنوایی می گردد. عامل شایع انسداد گوش بوسیله موم ،واردکردن گوش پاک به گوش ویا انگشته به داخل آن جهت خارج سازی موم می باشید.این عمل موجب فشرده شدن وعقب رفتن بیشتر موم به داخل کانل می شود .ترشح زیاد نیز می تواند موجب انسداد شود .به وسیله داروهایی که معمولاً در عرض ۴تا ۱۰ روز موم را حل می کنندمی توان بیماری را درمان کرد .در صورت باقی ماندن انسداد پس از مصرف قطره گوشی ،باید به پزشک مرجعه شود .پزشک به وسیله دستگاه داخل گوش را برسی کند.اوممکن است به وسیله دستگاه بخصوصی را تمیز کند یا اینکه با آب گرم واز طریق یک سرنگ آن را شستشو دهد .انسداد