سنگ هایی مثانه
در صورتی که فراورده های زائد ادرار در مثانه به صورت بلور (کریستال ) در آیند ، سنگ مثانه شکل می گیرد . ۸۰% سنگ ها حاوی کلسیم هستند که ناشی از وجود نمک اضافی در ادرار است . بیشتر این سنگ ها اندازه ای بین ۲ میلی متر تا ۲ سانتیمتر دارند اما برخی بزرگتر هستند . سنگ های مثانه در مردان نسبت به زنان سه بار بیشتر هستند و در افراد بالای ۴۵ سال بیشتر دیده می شوند. در صورتی که در اثر دفع ناقص ادرار و خالی نشدن مثانه ، ادرار در مثانه بماند ، این بیماری ایجاد می گردد . درر صورتی که فرد عفونتهای عود کننده و یا عفونت پایدار دستگاه ادراری داشته باشد احتمال بروز بیماری بیشتر است . بعضی ار ناهنجاری های متابولیکی خاصی نیز می توانند با عث افزایش تولید محصولات زائد در ادرار شد و تشکیل سنگ های مثانه را قوت بخشد.
علایم بیماری
سنگ های کوچک مثانه ممکن است علایمی را ایجاد نکنید ؛ با این وجود با بزرگ شدن اندازه سنگ ، سنگ شروع به تحریک دیواره مثانه می کند وبا عث چند یا همه علایم زیر می شود :
- سخت و درد ناک شدن دفع ادرار
- تکرار ادرار و نیاز اورژانس به دفع ادرار
- وجود خون در ادرار
اگر فرد هر یک علایم بالا داشته باشد ، باید بدون تاخیر به پزشک مرجعه کند . در صورت عدم درمان ، سنگ ممکن است عضلات مثانه را تحریکی کند و با عث بی اختیاری اورژانس شود . سنگی که منفذ خروجی مثانه را ببیندد باعث احتباس ادراریا سیستیت می شود که می تواند شدیداٌدرد آور باشد .
چه کاری ممکن است انجام شود ؟
اگر به سنگ مثانه شک برود ، شما را برای انجام اشعه Xشکمی یا اشعه X اختصاصی از دستگاه ادراری به بیمارستان ارجاع می دهند . ممکن است آزمایش خون و ادرار به عمل آید تا از نظر عفونت یا ناهنجاری های متا بولیکی مورد بررسی قرار گیرید . بعلاوه به منظور یررسی دیواره مثانه ممکن است سیستوسکوپی انجام شود . در حین سیستوسکوپی معمولاٌ سنگ های مثانه به قطعاتی خرد شده و دفع می شوند ، همچنین با روشی بنام لیتوتریپسی سنگ های مثانه را از بین می برند . در صورت بسیار بزرگ بودن سنگ ها ممکن است جراحی لازم شود . سنگ های اغلب عود می کنند . حدود سه پنجم افرادی که با موفقیت سنگ مثانه اشان درمان می شود ، پس از ۷ سال مجدداٌ بیماری را بروز می دهند .