تشخیص وتشخیص های افتراقی در تشنج
اولین قدم در تشخیص ، اثابت این مساله است که حمله ،یک تشنج واقعی بوده است (ونه کاذب ). شرح حال دقیق باید از بیمار وهمراهان گرفته شود.
.اطلاعات مهم در شرح حال شامل :آغاز سریع ،وجوداورا قبل از حمله ،پیشرفت فعالیت حرکتی ، اعم از اینکه حرکت لوکال یا جنرال باشد واینکه آیا بیمار بی اختیار شده است یانه.
.مدت حمله واینکه آیا بعد از حمله گیجی (Postictal ) وجود داشته است یانه مهم است .
.اگر بیمار اختلال شناخته شده تشنج داشته است ،الگوی معمول تشنج ها، داروهای مصرفی وهر گونه تغییر دوز واحتمال فقدان پذیرش رژیم دارویی می بایست در نظر باشد.
.فاکتورهای مرتبط مانند محرومیت از خواب ،ترک الکل ،عفونت ومصرف یا قطع سایر داروها می بایست د رنظر باشند.
.در بیماران با تشنج مرتبه اول شرح حال با جزئیات بیشتر باید شامل مواردزیر باشد:سابقه قبلی یا اخیر اخیر ضربه سر،حاملگی ویا زایمان اخیر ،شرح حال اختلال متابولیک ،هایپوکسی ، بیماری های سیستمیک مانند کانسر،اختلالات انعقادی ،HIV ،مصرف یا ترک دارو ومصرف الکل .
.معاینه فیزیکی باید شامل جستجو برای هر گونه آسیب به دنبال تشنج ، مانند شکستگی ، اسپاسم عضله ،رگ به رگ شدن ،در رفتگی خلفی شانه، پارگی های زبان وآسپیراسیون باشد.
.هر گونه علامت نورولوژیک فوکال می بایست مد نظر باشد.یک نقص گذرای فوکال به دنبال یک حمله تشنجی فوکال یا جنرال به عنوان فلج Todd s در نظر گرفته می شود و می بایست در طی ۴۸ ساعت بهبودیابد.
.آزمایشات د رخواستی عبارتند از:شمارش کامل خون ،اوره و کراتینین ،کلسیم ،پتاسیم ،سدیم ،منیزیم،تست های کبدی ،آنالیز گازهای شریانی ،غربالگری داروها ،سطح سرمی داروهای ضد تشنج ،نمونه گیری مایع نخاعی وتصویر برداری ها مورد نیاز .
.در بیماران با تشنج شناخته شده که تشنج تیپیک دارند تنها یک نمونه سطح گلوکز خون از نوک انگشتان وتعیین کردن سطح سرمی داروهای ضد تشنج فوراً باید انجام گیرد.
.سطح درمانی دارو یعنی سطحی از دارو (در سرم )که بدون بروز عوارض جانبی غیر قابل کنترل مانع بروز تشنج شود.(بدون توجه به سطحی از دارو که توسط آزمایشگاه طبیعی نظر گرفته می شود).
.در بیماران با تشنج بار اول یا بیماران با تغییر در الگوی ثابت تشنج ،اسکن بدون کنتراست به منظور بررسی خونریزی یا ضایعات ساختمانی مغز می بایست انجام شود.
. به دلیل آن که بسیاری از پروسه ها مانند تومورها یا اختلالات عروقی ، اغلب بدون کنتراست یا MRI در پیگیری بیمار توصیه می شود.
.تشخیص های افتراقی حملات ناگهانی عبارتند از :تشنج ،سنکوپ،سندرم هایپرونتیلاسیون ،میگرن ،اختلالات حرکتی ونارکولپسی .تشنج های کاذب سایکوژنیک بوده و ممکن است افتراق آنها از تشنج های واقعی مشکل باشد.
.اقدامات اورزانس در تشنج
.در حین حمله ،بیمار را در وضعیت خوابیده به پهلو قرار دهید.
. بلافاصله اکسیژن تجویز کنید واز پالس اکسی متری استفاده کنید.ترشحات را ساکشن نموده و وسایل مربوط به حفاظت ار راه هوایی را آماده نمایید وراه وریدی مناسب تعبیه کنید.
.در صورت طولانی شدن تشنج ویا آسپیراسیون ، برای لوله گذاری اماده شوید .اگر لوله گذاری به روش RSI انجام می شود،از داروی شل کننده کوتاه اثر استفاده نمایید تادر صورت تشنج مجدد،فعالیت تشنجی فرد مشاهده گردد.اگر داروی شل کننده طولانی اثر نیاز باشد،می بایست مانیتورینگ EEG برای کشف حملات تشنجی ،انجام گردد.
. درصورت اثبات هایپوگلیسمی گلوکز وریدی همراه با تیامین تجویز شود.
. داروهای شایع ضد تشنج مورد مصرف شامل بنزودیازپین ها (لورازپام )، فنی توئین ، فس فنی توئین ،فنوباربیتال و والپروات سدیم تزریقی هستند.
.فنی توئین می بایست بلافاصله به دنبا بنزودیازپین ها ویا به تنهایی در بیماران با تشنج های کم فرکانس تجویز شود.
.فس فنی توئین داروی فنی توئین است که خواص آن عبارتنداز:واکنش کمتر در محل تزریق ،سرعت تجویز بالای (۱۵۰m&/ min) وهمچنین قابلیت تزریق عضلانی .
.فنوبار بیتال داروی خط سوم است ودر بیماران که قادر به تحمل فنی توئین نبوده ویا به دوز کامل بنزودیازپین ها وفنی توئین پاسخ نمی دهنداستفاده می شود.
.ایجاد دپرسیون تنفسی وکاهش فشار خون با این دارو شایع است.
.بیماران اکلامپسی می بایست تحت درمان با سولفات منیزیم وریدی با دوز ۴تا۶ گرم در ابتدا وسپس ۱تا۲ گرم در ساعت قرار گیرند .
.تشنج های استاتون مقاوم به درمان های فوق را با بیهوشی جنرالیزه به وسیله میدازولام ،پروپوفول وفنوبار بیتال کنترل نمایید.
.بیماران با اختلال شناخته شده تشنج وبه دنبال یک تشنج تیپیک زمانی قابل ترخیص هستند که سطح داروی ضد تشنج آن ها معین شده وخود فرد نیز به سطح پایه اولیه باز گشته باشد.
.در صورت نیاز به دوز &loadin راه وریدی بر راه خوراکی ارجحیت دارد که به علت تثبیت سریع تر سطح درمانی دارو می باشد.
.بیماران با شروع حمله تشنج ،در صورتی قابل ترخیص از بیمارستان هستندکه به سطح پایه اولیه بازگشته وحالات تهدید کننده حیات برای انها ردشده باشد.این بیماران باید جهت پیگیری به نورولوژیست ارجاع شوند.
.موارد زیر رادر اولین حمله تشنج بستری نمایید:تغییر پایدار سطح هوشیاری ، عفونت ها یا توده های سیستم عصبی مرکزی ،اکلامپسی ،اختلال متابولیک زمینه ای که در بخش اورزانس قابل تصحیح نبوده است ، تشنج مرتبط با ضربه سر، فقدان مراقبت قابل اعتماد در منزل وعدم توانایی در انجام پیگیری های نزدیک با هدف ارزیابی بیشتروادامه درمان.
نکات مشابه
آزمایش خون در منزل
آمبولانس خصوصی
اکوی قلب در منزل
اکو و نوار قلب در منزل
تزریقات در محل
تزریقات در منزل
خدمات پرستاری در منزل
خدمات پزشکی در منزل
فیزیوتراپی در منزل
گفتاردرمانی در منزل
کاردرمانی در منزل
درمان در منزل
رادیولوژی در منزل
سونوگرافی در محل
آزمایش خون در منزل
خدمات پرستاری در منزل
درمان در خانه
سرم تراپی و تزریق سرم در منزل
ویزیت متخصص در منزل