راه هوایی بیمار را باز کنید:
برای شروع عملیات احیا ،بیمار را روی سطحی سخت ودر وضعیت خوابیده به پشت (SUpine) قرار دهید .افراد غیرحرفه ای در بیماران ترومایی وغیر ترومایی از مانور عقب دادن سر وبالا بردن چانه (Head tilt chin lift ) برای باز کردن راه هوایی استفاده نمایند ولی افراد آموزش دیده می توانند در بیماران ترومایی بدون خم کردن سر به عقب از مانور باز کردن فک (iaw thIust) استفاده نمایند .برای محدود کردن حرکات گردن در این بیماران بهتر است به جایی استفاده از وسایل بی حرکت سازی گردن ،از محدودیت حرکات با کمک دست استفاده نمود
تنفس بیمار را بررسی کنید:
در حالی که راه هوایی بیمار را باز نگه داشته اید ،به قفسه سینه وی نگاه کنید ،تنفس او را بشنوید واحساس کنید .پس از ۱۰ ثانیه اگر تنفس طبیعی مشاهده نکردید ،باید ۲بار تنفس مصنوعی به بیمار بدهید.اگر با انجام مانور بیمار تنفس خود بخورد پیدا کرد،به فکر رفع علل انسدادی راه های هوایی فوقانی در بیمار باشید.
به بیمار ۲تنفس مصنوعی بدهید:>
خصوصاًدر مواردی که شاهد لحظه وقوع ایست قلبی نبوده اید وبیمار را در وضعیت بدون پاسخ پیدا کرده اید ،پس از انجام مراحل فوق دو تنفس مصنوعی به بیمار بدهید.طول زمان تنفس باید یک ثانیه باشد وباید موجب بالا آمدن قفسه سینه بیمار شود .ازدادن تنفس قوی وسریع پرهیز کنید ،زیرا با این کار هوا وارد دستگاه گوارش بیمار خواهد شد اگر توان انجام تنفس مصنوعی را ندارید،ماساژ قفسه سینه را آغاز کنید
۰در صورتی که راه هوایی پیشرفته وجود دارد واحیای بیمار را دو نفره انجام می دهید ،تهویه را با سرعت ۸ تا ۱۰ بار در دقیقه وماساژ قفسه سینه را با سرعت ۱۰۰بار در دقیقه بدون هماهنگی ،ادامه دهید .
نبض بیمار را بررسی کنید:
(مخصوص پرسنل حرفه ای ).
۰با توجه به عدم مهارت کافی در افراد غیر حررفه ای برای کشف نبض ، این مرحله فقط در افراد اموزش دیده و حرفه ای و فقط طی مدت ۱۰ ثانیه صورت می گیرد . در صورتی که در این مدت وجود نبض خودبخود در بیمار تأیید نشد باید ماساژ قفسه سینه را آغاز نمود.
۰اگر دراین مرحله بیمار دارای نبض خود بخودی است ،فقط با سرعت ۱۲-۱۰بار در دقیقه تنفس مصنوعی راانجام دهید وهر ۲دقیقه یک بار وبه مدت ۱۰ثانیه نبض وی را بررسی کنید .
ماساژقفسه سینه راآغاز کنید:
پاشنه یکی از دست ها را در مرکز قفسه سینه روی نیمه تحتانی جناغ قرار دهید.پاشنه دست دوم را روی دست اول قرار داده انگشتان را در هم فرو ببرید .ارنج ها را قفل کنید و قدرت ،جناغ بیمار را به عمق ۴تا۵ سانتی متر به پایین فشار دهید.
قبل از انجام فشار بعدی ،قفسیه سینه باید به حرکت اول برگردد .سرعت ماساژ باید حدود ۱۰۰باردر دقیقه باشد و وقف های
بین ماساژ باید به حداقل برسد .در صورتی که بیمار راه هوایی بیش گرفته ندارد به ازای هر۳۰ ماساژقفسه سینه ،دوبار تنفس مصنوعی به بیمار بدهید.
۰درصورت تعداد امداگران بهتر است پس از هردو دقیقه یا هر پنج چرخه ماساژوتنفس (۳۰ به ۲)فرد ماساژ دهنده جابجا شود.
۰در کودکان وشیر خواران فقط در حضور دو امدادگر نسبت ماساژ به تنفس ۱۵به ۲ خواهد بود.
از دفیبریلاتور استفاده کنید:
دفیبریلاسیون خصوصاً در ۳تا ۵ دقیقه اول ایست قلبی ،احتمال زنده ماندن بیمار را به حداکثر می رساند .
۰این عمل به کمک دفیبریلاتور های دستی یا اتوماتیک (AED) قابل انجام است
۰از انجایی که شایع ترین ریتم اولیه در ایست ناگهانی قلبی ،فیبریلاسیون بطنی (vF) انجام دفیبر یلاسیون به همراه اقدامات
احیای پایه نقش بسیار مهمی در درمان این بیماران ایفا می کند .به ازای هر دقیقه تأخیر در انجام دفیبر یلاسیون از لحظه بیهوشی فرد ،احتمال بقای وی در صورت عدم انجام عملیات احیا،۷تا۱۰ درصد کاهش می یابد.
توجه داشته باشید که عملیات پایه احیا به تنهایی مدت vF راطولانی می کند وفرصتی فراهم می آورد تا دستگاه AED برای
دفیبریلاسیون بیمار آماده شود .
AED (دفیبریلاتور خارجی اتوماتیک) نوعی دستگاه الکتروشوک خودکار است که با تحلیل امواج قلبی بیمار ،موارد قابل شوک دادن یعنی VF وVT (تاکیکاردی بطنی وفیبریلاسیون بطنی ) را شناسایی کرده با آلارم مخصوص به امدادگر اعلام می کند که ریتم بیمار قابل شوک دادن است.در این هنگام امدادگر با فشردن دکمه تخلیه ،دفیبریلاسیون را انجام خواهد داد.
AED دارای دو الکترود چسبنده (Pad پوستی ) است که باید روی قفسه سینه بیمار یکی در قسمت قدامی فوقانی راست و
دیگری در بخش تحتانی خارجی چپ نصب شود .
۰در مواقعی که دستگاه دفیبریلاتور (دستی یا اتوماتیک ) در دسترس است ،به محض حضور بر بالین بیمار ،ترتیب اقدامات احیای پایه مشابه موارد فوق است بااین تفاوت کهتا رسیدن دستگاه بربالین بیمار باید ماساژقفسه سینه آغاز شود وپس از آنبا رسیدن دستگاه،بلافاصله دسگاه را به بیمار متصل نمایید.
۰در صورتی که ریتم بیمار قابل شوک دادن است ،یک دوز شوک به بیمار بدهید وبلافاصله عملیات احیای پایه را به مدت ۵ چرخه ماساژ-تنفس یا حدود ۲دقیقه ادامه دهید.
۰اگر ریتم قابل شوک دادن نیست عملیات احیا را ادامه دهید تا۵ چرخه تکمیل شود یا دودقیقه ریتم را آنالیز کنید واین روند را تا بهبود بیمار یا رسیدن تیم احیای پیشرفته ادامه دهید .
۰دفیبریلاتور های دستی به دو دسته شامل مونوفازیک و بی فازیک تقسیم می شوند. دوز شوک مورد استفاده در دستگاه مونوفازیک از ابتدا ۳۶۰ژال ودردستگاه بی فازیک ۲۰۰-۱۲۰ ژول می باشد . دوز های بعدی در دستگاه بی فازیک ۲۰۰ ژول خواهد بود.
۰برای اتصال بهتر الکترودها به سطح پوست حتی الامکان از ژل های خمیری مخصوص استفاده کنید و در صورتی که سینه بیمار پر مو است، با کندن یا تراشیدن موها امکان اتصال مناسب الکترودها را فراهم سازید .
۰در محیط های با غلظت بالا ی اکسیژن (مانندIcu) عدم اتصال صحیح اکترودها به پوست و قوس الکتریکی حاصله خطر اتش سوزی رابه همراه دارد.
۰در حین انجام دفیبریلاسیون هیچ کس نباید با بیمار تماس داشته باشد . همچنین مراقب باشید اکسیژن روی سینه بیمار جریان نداشته باشد
۰قطر مناسب الکترودهابزرگسالان ۱۲-۸سانتی متر است.
۰بلافاصله پس از انجام دفیبریلاسیون ماساژ قفسه سینه را آغاز نمایید وتا رسیدن به زمان ۲ دقیقه یا انجام ۵ دوره عملیات احیاء به بررسی نبض یا آنالیز ریتم بیمار نپردازید.
۰اگر پس از انجام اقدامات پایه بیمار دارای تنفس ونبض خود بخودی شد،وی را در وضعیت احیا شده (Recovery ) قراردهید.
نکات مشابه
آزمایش خون در منزل
آمبولانس خصوصی
اکوی قلب در منزل
اکو و نوار قلب در منزل
تزریقات در محل
تزریقات در منزل
خدمات پرستاری در منزل
خدمات پزشکی در منزل
فیزیوتراپی در منزل
گفتاردرمانی در منزل
کاردرمانی در منزل
درمان در منزل
رادیولوژی در منزل
سونوگرافی در محل
آزمایش خون در منزل
خدمات پرستاری در منزل
درمان در خانه
سرم تراپی و تزریق سرم در منزل
ویزیت متخصص در منزل