اشتهای کودک در زمان های مختلت متفات است و تحت تائیر عوامل زیاد ی از جمله میزان رشد کودک قرارمی گیرد .بنابراین حتی در کودکانی که در سال اول عمر اشتهای خوبی هم داشته اند در سال دوم زندگی به نظر می رسد که کودک اشتهای سابق را ندارد و والدین می گویند که اشتهای او کم شده است در صورتی که این کاهش اشتها ناشی از کند شدن رشد در این سن نسبت به سال قبل است.
گر چه ممکن است بین کودکان ممکن نظر و میزان در یافت مواد غذایی اختلاف زیادی وجود داشته با شد وگاهی اوقات از یک وعده تا وعده دیگر ویا از یک روز به روز دیگر فرق کند ولی تحقیقات نشان داده است که اکثر کودکان وحتی انان که مقدار مواد غذایی متغیر ی دریافت می کنند انرژی ومواد مغذی مورد نیاز خود را ازیک غذای متعادل به دست می اورند . سایر عوامل مثل رفتار خانواده در زمینه دوست داشتن ویا دوست نداشتن غذا،عادت های نادرست مروط به غذا وتغذیه ،همه در سال اول ودوم زندگی کودک شکل گرفته وادامه می یابند . در اینجا پدرومادر به عنوان یک الگو نقش مهمی ایفا می کنند .فضای روانی مثبت یا منفی که خانواده در زمان غذا خوردن ایجاد می کنند می تواند ناشی از شرایط روانی ویا نحوه تغذیه وبرخور د افراد خانواده با یکدیگر با شد .عدم اگاهی ویا بی توجهی اعضا خانواده در مورد رفتارهای تغذیه ای کودک ،همچنین محدودیت فرصت والدین بخصوص مادر ، به ویژه اگر شاغل هم باشد می تواند درمشکلات تغذیه وکاهش اشتهای کودک موثر باشد وموجب شود که کودک یک تا ۲ ساله بعضی از غذاهایی راکه قبلا خوب می خورده دیگر نخورد .این بی علاقگی ممکن است یک تا ۲ هفته طول بکشد وگاه سال ها باقی بماند .از طرف دیگر کودکان در این سن استقلال خود را نشان می دهند ومی خواهند که خودشان غذا بخورند .هنوز هم دوست دارند ریخت وپاش کنند واز انگشتان خود برای برداشتن غذا استفاده نمایند که این رفتار بخشی از مرحله تکاملی انان است .کودکان ترجیح می دهند از غذاهایی استفاده کنند که مستقیما ان رابه دست بگیرند ویا در بشقابشان جستجو کرده وان را بردارند . بسیاری اوقات تمایل نشان دادن به خوردن بعضی از غداها ویا علاقه نشان دادن به غذاهایی که مناسب سنشان نیست ویا بازی کردن با غذا بیشتر به دلیل بازیگوشی وحس استقلال طلبی آنان است نه اینکه واقعا به آن غذای خاص علاقه داشته ویا نسبت به بعضی غذاهای دیگر بی علاقه باشند .بنابراین پدرومادر باید سعی کنند علت این گونه رفتارهای کودکان را شناسایی نموده وحتی المقدوراز آنها پیشگیری کنند تا با مشکلات کمتری هنگام غذا خوردن او روبروی
شوند.
رفتار های غذایی در کودک یک تا دو ساله چگونه شکل می گیرد؟
عبور از یک سالگی و بالاخره از تغذیه با مجموعه شیر مادر +غذای کمکی به غذای خانواده +شیر مادر مرحله مهمی از زندگی کودک است که در این دوره همچنان باید بخشی از غذاهای اواخر یک سالگی ادامه یابد وغذاهای سفره بتدریج وارد برنامه غذایی او شود بطوری که با بزرگ شدن کودک وگذشت زمان سهم او از مواد غذایی سفره خانواده بیشتر وغذاهای مخصوص قبل از یک سالگی کمتر شود تا کودک بتواند بعد از چند ماه تقریبا همه مواد مورد نیاز خود را از سفره خانواده تامین نماید وچون هنوز معده او گنجایش کمی دارد برای تامین کالری مورد نیازش باید وعده های غذایی متعدد داشته باشد واز میان وعده های سالم ومغذی استفاده نماید.
کودکان با عادات به غذایی متولد نمی شوند ما آنان را چنین بار می آوریم .
همانطور که گفته شد والدین باید به خاطر داشته باشند که اگر کودک گاهی اوقات علاقه به خوردن غذا نشان نمی دهد احتمال دارد که این امر طبیعی وناشی از کاهش موقتی اشتهای او باشد . برای ترغیب کودک به غذا خوردن باید غذای او را متنوع ،خوشرنگ،خوشبو و با قوام وغلظت مناسب وبه صورتی اشتها آور تهیه کرد وزمان خوردن را برای او دلپذیر ولذت بخش نمود. والدین اکثر کودکانی که خوب غذا نمی خورند وبهانه گیری می کنند نمی دانند که کودک آنان در حال تغیرات عادت غذایی در طول زندگی خود می باشند .این والدین معمولا یا:
×با فشار ،کودک خود را وادار به خوردن می کنند.
شوخی ،ادا،حقه و…غذا را در داخل دهان او می کذارند .که این اعمال سبب می شود کودک اصلا نسبت به غذا خوردن مقاومت نماید ودر سال های بعد هم دچارمشکلات بیشتر شود .
نکات مشابه
آزمایش خون در منزل
a href=”http://shafateb.net/”>ویزیت پزشک در منزل
سرم تراپی و تزریق سرم در منزل
: